Dlaczego warto walczyć o swoje i nie bać się Urzędu Wojewódzkiego.


Ostatnio zauważyłem, że są cudzoziemcy, którzy boją się składać ponaglenie oraz skargę na bezczynność urzędu, obawiając się negatywnej decyzji do wniosku o udzielenie pobytu czasowego oraz pracy. Sytuacje w których Wojewoda może wydać decyzję negatywną są dokładnie opisane w obowiązującej Ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. 2013 poz. 1650), poniżej zamieszczam listę takich sytuacji. Udało mi się dotrzeć również to wersji ustawy w języku rosyjskim, również zamieszczam poniżej.

Podsumowując, jeżeli nie jesteście przestępcami i nie pracujecie u przestępcy, nie ma się czego bać :)

Останнім часом ми заметили, що є іноземці, які бояться подати нагадування та скаргу на бездіяльність офісу, побоюючись негативного рішення щодо заяви про тимчасове проживання та роботу. Ситуації, в яких воєвода може прийняти негативне рішення, докладно описані у чинному Законі про іноземців, нижче - перелік таких ситуацій. Я також зміг знайти версію акта російською мовою, я також її подаю нижче.

На закінчення, якщо ви не злочинець і не працюєте на злочинця, боятися нічого немає :)

Art. 100. 1. Udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy:

1) nie spełnia on wymogów udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na deklarowany cel pobytu lub okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, nie uzasadniają jego pobytu na terytorium Rzeczy-pospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące lub

2) obowiązuje wpis danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niepożądany, lub

3) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, lub

4) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub zobowiązania wynikające z postanowień ratyfikowanych umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, lub

5) w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy:

a) złożył on wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub

b) zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego, lub

6) zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, lub

7) nie zwrócił kosztów związanych z wydaniem i wykonaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, które zostały pokryte z budżetu państwa, lub

©Kancelaria Sejmu s. 81/362

24.01.2020

8) podlegając obowiązkowi leczenia na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, nie wyraża zgody na to leczenie, lub

9) złożył wniosek podczas nielegalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium nielegalnie.

1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, cudzoziemcowi można udzielić zezwolenia na pobyt czasowy z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen, jeżeli zaistniały poważne przyczyny uzasadniające udzielenie tego zezwolenia, a w szczególności względy humanitarne lub wynikające z zobowiązań międzynarodowych.

1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, wojewoda lub Szef Urzędu w drugiej instancji:

1) zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji;

2) informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ innego państwa obszaru Schengen o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.

2. Cudzoziemcowi można odmówić udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 113, jeżeli wniosek o udzielenie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy złożył przed upływem 1 roku od upływu okresu ważności poprzedzającego go zezwolenia albo od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt czasowy stała się ostateczna.

Oraz:

Art. 117. Poza przypadkami, o których mowa w art. 100, udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę cudzoziemcowi odmawia się, gdy:

1) podmiot powierzający wykonywanie pracy lub podmiot zarządzający nim lub kontrolujący go:

a) został prawomocnie ukarany za wykroczenie, o którym mowa w art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, i w ciągu 2 lat od ukarania został ponownie ukarany za podobne wykroczenie lub

b) został prawomocnie ukarany za wykroczenia, o których mowa w art. 120 ust. 3–5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub

c) jest osobą fizyczną skazaną prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w art. 218–221 „Kodeksu karnego”, lub

d) jest osobą fizyczną skazaną prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w art. 270–275 Kodeksu karnego, popełnione w związku z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia na pracę, lub

e) jest osobą fizyczną skazaną prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w art. 9 lub art. 10 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

f) został prawomocnie ukarany za wykroczenie, o którym mowa w art. 11 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) cudzoziemiec:

a) nie posiada formalnych kwalifikacji lub nie spełnia innych warunków, które są wymagane, w przypadku zamiaru powierzenia mu wykonywania pracy w zawodzie regulowanym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2272 oraz z 2019 r. poz. 534 i 577), lub

b) został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w art. 270–275 Kodeksu karnego, popełnione w związku z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia na pracę lub udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, lub

c) nie spełnia wymagań podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi określonych w informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych tego podmiotu;

3) w danym roku kalendarzowym został osiągnięty dotyczący tego cudzoziemca limit udzielonych zezwoleń na pobyt czasowy i pracę, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 114a ust. 1.

На русском:

Ст. 100. 1. В выдаче разрешения на временное проживание иностранцу отказывается, если:

1) он не выполняет требований выдачи ему разрешения на временное проживание по части заявленной цели пребывания или обстоятельства, являющиеся основанием ходатайства о таком разрешении, не обосновывают его пребывания на территории Республики Польша в течении более чем 3-х месяцев или

2) обязывает запись данных иностранца в списке иностранцев, пребывание которых на территории Республики Польша является нежелательным, или

3) его данные находятся в Шенгенской информационной системе с целью отказа въезда, или

4) по соображениям обороноспособности или государственной безопасности или защиты безопасности и общественного правопорядка, или

5) В производстве по делу выдачи разрешения на временное проживание:

a) он подал ходатайство, неправдивые персональные данные или ложную информацию или, приложил к ней документы, содержащие такие данные или информацию, или

b) свидетельствовал неправду или затаил правду либо подделал или переделал документ с целью использования его в качестве подлинного или использовал такой документ в качестве подлинного, или

6) не рассчитался по уплате налогов, разве что он получил предусмотренное законом освобождение, отсрочку, рассрочку просроченных платежей или полностью приостановлено выполнение решения соответствующего органа, или

7) не вернул средств, в связи с выдачей и выполнением решения о выдворении иностранца, уплаченные из бюджета государства, или

8) подлежа обязанности лечения на основании ст. 40 пп. 1 закона от 5 декабря 2008 г. О профилактике и борьбе инфекций и инфекционных заболеваний у людей, не выражает согласия на это лечение, или

9) подал ходатайство во время нелегального пребывания на территории Республики Польша или находится на этой территории нелегально.

2. иностранцу можно отказать в выдаче следующего разрешения на временное проживание в случае невыполнения обязанности, о которой идет речь в ст. 113, если ходатайство o предоставлении следующего разрешения на временное проживание подано до истечения года от истечения срока действия предыдущего разрешения.

и

Ст. 117. Кроме случаев, о которых идет речь в ст. 100, в выдаче разрешения на временное проживание и работу иностранцу отказывают, если:

1) субъект, поручающий выполнение работы:

18 Поправки к данному закону опубликованы в Законодательном вестнике за 2012 г. п. 1544 и 1548, а также за 2013 г. п. 509.

a) был правомочно наказан за правонарушение, о котором идет речь в ст. 120 пп. 1 закона от 20 апреля 2004 г. О стимулировании занятости и учреждениях рынка труда, и на протяжении 2 лет от наказания был повторно наказан за похожее нарушение или

b) был правомочно наказан за правонарушение, о которых идет речь в ст. 120 пп. 3-5 закона от 20 апреля 2004 г. О стимулировании занятости и учреждениях рынка труда, или

c) является физическим лицом, осужденным правомочным приговором за преступление, о котором идет речь в ст. 218-221 закона от 6 июня 1997 г. - Уголовный кодекс (Законодательный вестник № 88, п. 553, с последующими изменениями19), дальше „Уголовный кодекс", либо

d) является физическим лицом, осужденным правомочным приговором за преступление, о котором идет речь в ст. 270-275 Уголовного кодекса, совершенное в связи с производством по делу о выдаче разрешения на работу или является субъектом, управляемым или контролированным таким лицом, или

e) является физическим лицом, осужденным правомочным приговором за преступление, о котором идет речь в ст. 9 или ст. 10 закона от 15 июня 2012 г. О последствиях поручения выполнения работы иностранцам, незаконно находящимся на территории Республики Польша, или

f) правомочно осужден за правонарушение, о котором идет речь в ст. 11 закона от 15 июня 2012 г. О последствиях поручения выполнения работы иностранцам, незаконно находящимся на территории Республики Польша;

2) иностранец:

a) не выполняет квалификационных и других условий в случае намерения поручить ему выполнение работы по регулируемой профессии в соответствии со ст. 2 п. 1 закона от 18 марта 2008 г. О признании профессиональных квалификаций полученных в государствах-членах Европейского союза (Законодательный вестник № 63, п. 394), либо

b) был осужден правомочным приговором за преступление, о котором идет речь в ст. 270-275 Уголовного кодекса, совершенное в связи с производством по делу выдачи разрешения на работу или выдачи разрешения на временное проживание и работу.

35 wyświetlenia

©2020 made by W&W ADVISORY.

Polityka prywatności.